La actuación policial en la previa del Deportivo – Andorra disputado el pasado domingo sigue trayendo cola. A través de un comunicado en sus redes sociales firmado por Riazor Blues, Old Faces y la Federación de Peñas, dichos grupos han denunciado esta situación, a la que denominan «caza de bruxas» y la consideran como una «persecución inxustificada e totalmente desproporcionada«.
— Riazor Blues (@RB1987Oficial) May 19, 2026
Y es que, en este comunicado levantan la voz ante la situación vivida en la pasada jornada y piden soluciones al Deportivo. Aseguran sentirse «discriminados por parte do noso club por permitir o acontecido o domingo dentro da nosa casa, sen ningunha causa xustificada, dando vía libre á execución desta infamia». Solicitan que «isto non volva suceder e que todas as institucións implicadas nesta caza de bruxas tomen as medidas oportunas para que todos os deportivistas sexamos iguais ante a lei e poidamos celebrar o posible ascenso do noso equipo en liberdade».
Un recibimiento al bus vallado y de «actitud provocativa»
Todo comenzó en el recibimiento al equipo a lo largo de Manuel Murguía y el Paseo Marítimo. Los tres grupos que firman el comunicado definen el dispositivo montado como «un atropelo coordinado e dirixido por determinados estamentos das forzas de seguridade«. Lamentan que en otras ciudades sí que puedan recibir a su equipo sin necesidad de colocar vallas a ambos lados de la carretera, pero que en A Coruña dicha situación no sea posible.
Además, señalan las «recentes exhibicións de forza» como una «rídicula e innecesaria batería de controis operativos e demais parafernalia destinada máis a limpar a sua imaxe fronte á ollada da sociedade que a protexela».
Registros y controles de alcoholemia en la entrada de Marathón
En la entrada al estadio, numerosos registros esperaron a los aficionados con su asiento en la grada de Marathón. Como se narra en el comunicado, «a operativa comezaba cun primeiro rexistro realizado na vía pública por parte da seguridade privada do clube« en los aledaños del campo. Una vez dentro, buena parte de los aficionados tuvieron que hacer frente a un nuevo registro por parte de la Policía Nacional y, posteriormente, a un control de alcoholemia que acabó con la expulsión del estadio, una sanción económica y la prohibición de entrada a recintos deportivos para los que superaban la tasa 0,0%.
Tanto Riazor Blues como Old Faces y la Federación de Peñas no recuerdan precedentes de este tipo en el Estado español, lo que refuerza su idea de que sufren «unha persecución inxustificada e totalmente desproporcionada«. Además, destacan que no se cumplían ninguno de los motivos posibles, recogidos en la Lei del deporte, para realizar controles de alcoholemia en recintos deportivos y lamentaron la «diferenza entre ‘ricos’ e ‘pobres'» puesto que a unos metros, en las diferentes zonas vips, «o alcohol corría a esgalla regando as gorxas de todos aqueles que costeaban ese privilexio que outorgan os cartos».
El comunicado completo
«O pasado domingo, esperábanos en Riazor un dos encontros máis importantes do club na última década, co equipo a piques de acadar o ansiado retorno á 1ª División. Debería ser un día de festa e Deportivismo, unha data para a lembranza, coa contorna de Riazor ateigada de xente dende as primeiras horas do día e cunha FanZone funcionando ao máximo para acompañar este desexado momento.
Porén, esta festa non era para todos. Para a xente de Maratón Inferior había outra “romaría” preparada. Nos días previos, organizouse por parte da Policía Nacional, coa indispensable colaboración da Policía Local e do mesmo R.C. Deportivo, unha caza de bruxas, presumiblemente orquestrada para unha parte concreta da afección.
A operativa comezaba cun primeiro rexistro realizado na vía pública por parte da seguridade privada do clube. Unha vez pasado ese filtro, chegabas ao torno de entrada, onde tocaba un novo rexistro realizado de xeito presuntamente aleatorio pola Policía Nacional; posteriormente, outro axente de policía de paisano decidía se eras digno do premio final: un control de alcolemia situado estratexicamente na bancada de Maratón Superior, onde eras recibido por unha lexión da UIP e membros da Policía Local. Todo un equipo sincronizado para unha perfecta colaboración, xa que a Policía Nacional non está autorizada a realizar controis de alcolemia. Chegados a este punto, no caso de superar a taxa 0,0%, eras inmediatamente expulsado do estadio e proposto para sanción económica e prohibición de entrada a recintos deportivos.
Descoñecemos precedentes deste estilo no Estado español, con controis preparados con antelación e este nivel de premeditación. Un argumento máis para reforzar a idea de que sufrimos unha persecución inxustificada e totalmente desproporcionada.
A Lei do deporte, a famosa 19/2007, establece o seguinte respecto aos controis de alcolemia nos recintos deportivos: que só están xustificados en encontros de alto risco ou en aqueles onde, nos momentos previos, se producise un incidente salientable. Ademais, realizáranse a aquelas persoas que mostren sinais evidentes de estar baixo os efectos do alcohol. Ningunha destas circunstancias se daban o pasado domingo.
Paradoxicamente, mentres isto sucedía nas portas de Maratón Inferior, a tan só uns metros pero dentro do estadio, nas diferentes zonas vips e palcos, o alcohol corría a esgalla regando as gorxas de todos aqueles que costeaban este privilexio que outorgan os cartos. Unha vez máis, a diferenza entre «ricos» e «pobres» trasladada neste caso ao ámbito do deporte, cando unha afección se une para apoiar o seu equipo.
Queda patente que todo este dispositivo que presumiblemente era para “garantir a seguridade”, non é aleatorio; trátase dun atropelo coordinado e dirixido por determinados estamentos das forzas de seguridade. Son responsables tamén da actitude provocadora dos seus esbirros no recibimento e promotores do valado de todo o paseo marítimo para evitar recibir o equipo como antes. Mentres noutras cidades si que poden recibir o bus sen ese valado. As recentes exhibicións de forza semellan un fachendoso teatro de uniformes e titulares coidadosamente aliñados. Toda unha ridícula e innecesaria batería de controis, operativos e demais parafernalia destinada máis a limpar a sua imaxe fronte á ollada da sociedade que a protexela. O poder adopta responder levantando un decorado de furgóns, porras e valados para intentar con este circo silenciar os seus propios fracasos, pero a liberdade é difícil de perimetrar.
Como deportivistas, sentímonos discriminados por parte do noso club, por permitir o acontecido o domingo dentro da nosa casa, sen ningunha causa xustificada, dando vía libre á execución desta infamia.
Agardamos que isto non volva suceder e que todas as institucións implicadas nesta caza de bruxas tomen as medidas oportunas para que todos os deportivistas sexamos iguais ante a lei e poidamos celebrar o posible ascenso do noso equipo en liberdade».
